શનિવાર, 31 જાન્યુઆરી, 2009

તને ગમે તે મને ગમે, પણ મને ગમે તે કોને ?

તને ગમે તે મને ગમે, પણ મને ગમે તે કોને ?
એક વાત તું મને ગમે તે, મને જ પૂછી જો ને

તું ઝાકળના ટીંપા વચ્ચે પરોઢ થઇ શરમાતી
હું કુંપણથી અડુ તને, તુ પરપોટો થઇ જાતી

તને કહું કંઇ તે પહેલા તો તુ કહી દેતી, છો ને
તને ગમે તે મને ગમે…..

તારા મખમલ હોઠ ઉપર એક ચોમાસુ જઇ બેઠું
હું ઝળઝળિયા એક શમણું ફોગટ વેઠું

તું વરસે તો હું વરસું, પણ તુ વરસાવે તો ને
તને ગમે તે મને ગમે….....

શુક્રવાર, 23 જાન્યુઆરી, 2009

તમે તો તહેવારોની વાત ક્ર્રો છો?

તમે તો તહેવારોની વાત ક્ર્રો છો?
અમે હ્જી આગલી રાત પણ ભૂલ્યા નથી.

દોસ્તો આપણી મહેફીલ ભરાતી હ્તી,
કાયકમ નકકી હોય કિનાર બાંઘવાનો.

પણ શુ ચા પીવાતી ને નાસ્તો ફાકતા,
વાતો ના સ્રરસ મજાના પીલા લપેતાતા

ને દોરો ને પતંગ બાજુ પર રહી જતા,
કિનાર બાંઘવી તો માઞ બહાનુ હ્તુ.


મિઞો તમારી મુલાકાતો ના દરેક બહાના યાદ છે..
આજે ભૂલવાના પયત્નો કરી જોયા છે.

મિઞો તમે તહેવારો ની મજા લૂટૉ,
અમે પેમથી યાદ કરીશુ તમને આજે,

શું થયુ ? આજે અમે તમારી સાથે નથી,
અમને યાદ કરીને એક પતંગ ઉઙાવજો

શનિવાર, 17 જાન્યુઆરી, 2009

"જીવનમા એટલી બધી ભુલ ન કરવી,જેથી પેન્સીલ પહેલા રબર ઘસાઈ જાય"

"જીવનમા એટલી બધી ભુલ ન કરવી,જેથી પેન્સીલ પહેલા રબર ઘસાઈ જાય"

આપી શકે તો તારો પ્યાર માંગુ છું,

આપી શકે તો તારો પ્યાર માંગુ છું,
સાચા હ્યદયથી તારો સહકાર માંગુ છું,
કરીશ નહી ચિંતા પ્યાર માટે પ્રાણ પણ આપીશ,
રોકડો છે હિસાબ હું ક્યાં ઉધાર માંગુ છુ

હર શ્વાસમાં તારી યાદ મૂકું છું,
મારાથી વધુ વિશ્વાસ તારામાં મૂકું છું,
સાચવજે મારા આ વિશ્વાસને જતનથી,
મારા શ્વાસને તારા વિશ્વાસમાં મૂકું છું….

ચાહું છું કોઇમાં વિશ્વાસ મૂકી દઉં આજે
જિંદગી કોઇનો એ રીતે સહારો લઇ લે
જે રીતે આવીને ઠલવાય હજારો મોજાં
જેમ સાગરનો બધો ભાર કિનારો લઇ લે !!

રવિવાર, 4 જાન્યુઆરી, 2009

NARESH OZA

ગુરુવાર, 27 નવેમ્બર, 2008

दिल

जिंदगी के इस
चौराहे पर अब
हम निकल चुके हैं
एक-दूसरे से बहुत दूर।
चाहकर भी नहीं
आ पाएँगे पास और पास
क्या करें और
कया न करें
यही सोचकर
मैं हूँ असमंजस में।
बहुत ही हैरान हूँ
परेशान हूँ,
अपने दिल को लेकर
कि क्या कोई इतना
चाहने वाला कभी
इतना बड़ा धोखा
कैसे कर सकता है,
कैसे दे सकता है
वो धोखा,
अपने दिल और दूसरे
को भी।
क्या कभी उसका
ज़मीर उसे धिक्कारता नहीं
यह कहकर कि
ये बेवफा, ये तूने
क्या किया, अपने साथ
अपने दिल और
अपने उस अजीज के साथ
जिसकी एक आवाज पर,
एक इशारे पर
तू अपनी जान लुटा
देने को थी तैयार
हर समय, हर पल,
हर घड़ी।

ऐसे में क्या कोई
करेगा तेरा ऐतबार
तू तो वो है
जो न जीने देते हैंऔर
न जीने की राह दिखाते हैं।

ऐ मेरे हमसफर
कुछ तो खयाल कर
उन शब्दों, उन लम्हों का
जिसके लिए मेरे पास
नहीं बचे हैं कुछ शब्द... !

શુક્રવાર, 21 નવેમ્બર, 2008

શ્વાસમાં વિશ્વાસ જ્યાં ભેળો મળે એ પ્રેમ છે,


શ્વાસમાં વિશ્વાસ જ્યાં ભેળો મળે એ પ્રેમ છે,

આશનો અવકાશ જ્યાં પણ શૂન્ય છે એ પ્રેમ છે.


હક, અપેક્ષા, શક, અહમ્ ના પંક ની વચ્ચેથી કોઈ,

પદ્મ સમ નિર્મળ અગર ખીલી શકે એ પ્રેમ છે.


બેકરારી વસ્લ માં, પીડા વિરહ માં કત્લની,

એટલું સમજી શકો કે કેમ છે એ પ્રેમ છે.


‘તું નથી’ ની વાસ્તવિક્તા કષ્ટ દેતી બંધ થઈ,

શ્વાસમાં, ઉચ્છવાસ માં બસ, તું વહે એ પ્રેમ છે.


બાદબાકી તુજ ની, તારાં સ્પર્શ, યાદો, સાથની,

શેષ મારામાં પછી જે પણ બચે એ પ્રેમ છે.


શબ્દ થઈ મુજ શ્વાસ માં બસ તું સદા વહેતી રહે,

આ ગઝલ શબ્દો નથી કંઈ, આ જે છે એ પ્રેમ છે.


રાત આખી બેકરારી થઈ મને ડંસતી રહે,

ને સવારે શબ્દ થઈ ચૂમે મને એ પ્રેમ છે.